‪เป็นไง เพลงแจ๊สสดดีใช่ไหมล่ะ
‪เมื่อกี้มีอิมโพรไวส์ด้วย
‪แต่มันก็โอเคนะ สำหรับแจ๊สน่ะ
‪พวกบ้ากฎเกณฑ์ ‪อย่างนายเนี่ยนะ ไม่น่าเชื่อ
‪อย่าเข้าใจผิดไป
‪ลองเพิ่มเสียงเข้าไปเกินขอบเขต ‪ที่คนเขาเกินทนได้ก็จบเห่เลยนะ
‪แต่ก็ต้องไปให้สุดขอบก่อน
‪ฉันไม่มีไอ้ความมั่นใจ ‪เรื่องทำอะไรเสี่ยงๆ กับเขาหรอกนะ
‪อย่าพูดอะไรกระจอกๆ ‪อย่างนั้นสิ ลูกพี่ฟุรุยะ
‪ผมรักษาสมดุลเก่งอยู่แล้ว ‪ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
‪ช่วงนี้พวกธุรกิจใต้ดิน ‪โดนเล่นงานถี่มาก
‪นั่นก็ฝีมือการรักษาสมดุลนายหรือไง
‪ก็แค่ช่วยบี้คู่แข่งทางการค้า
‪อย่าเข้าใจผิดสิ
‪แล้ววันนี้มาทำไม
‪การที่ฉันมาวันนี้
‪ก็เพื่อมาฉลองไง
‪เรื่องมุรานิชิงั้นเหรอ
‪โทษจำคุก 370 ปี
‪เอาเข้าจริงก็เหมือนโทษประหารแหละ
‪ไอ้มุรานิชิมันคงหวัง ‪อยากไปตายที่ฮาวายด้วยล่ะมั้ง
‪อ๋อ จะว่าไป...
‪เห็นมุรานิชิมันรักลูกน้องน่าดูเลย
‪ก็ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับแกนี่
‪ต้องระวังหน่อยนะ
‪ขืนไปยุ่งไม่เข้าเรื่อง
‪เดี๋ยวจะโดนเล่นผิดตัวเข้า
‪ยิ่งโดนตำรวจขู่ ฉันยิ่งตื่นเต้นเว้ย
‪งั้นผมทำให้ตื่นเต้นกว่านี้เอาไหม
‪คนเราไม่ว่าจะมีอำนาจแค่ไหน ‪พอก้าวขาเข้ามาแล้ว
‪ก็รู้สึกกลัวกันทั้งนั้นแหละ
‪กลัวเสียตำแหน่ง เสียเกียรติยศ
‪กลัวเสียครอบครัว
‪กลัวเสียคนที่รัก
‪แล้วก็...
‪กลัวที่จะสูญเสีย...
‪ทุกอย่างไป
‪เข้าใจเรื่องที่ฉันอยากจะสื่อไหม
‪ตอนนี้เศรษฐกิจญี่ปุ่น
‪อยู่อันดับต้นๆ ของโลกเชียวนะ
‪ที่เศรษฐกิจดีขนาดนี้ได้ ไม่ใช่เพราะอะไร
‪เพราะธุรกิจของฉันไง
‪มาฟังเพลงดีๆ กันต่อดีกว่า
‪ดีเนอะ
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪สมเด็จพระจักรพรรดิทรงอาเจียน ‪เป็นพระโลหิตมาเกือบทั้งวัน
‪ไม่สามารถเสวยได้เลยสักมื้อ ‪และยังทรงให้น้ำเกลืออยู่ค่ะ
‪อาการสมเด็จพระจักรพรรดิล่ะ
‪ยังทรงรู้สึกตัวอยู่ครับ ‪แต่อย่างอื่น...
‪คิดว่าไง
‪คงจะไม่ไหวแล้ว ‪ท่านคงใกล้ไปแล้วล่ะครับ
‪งั้นเหรอ
‪เตรียมพร้อมรับรัชศกใหม่ต่อเลย
‪รับทราบครับ
‪คุณนี่ดื้อด้านจริงๆ เลยนะ
‪ยังไงช่วยเรื่องนั้น...
‪ก็บอกแล้วไงว่าเขียนข่าวออกมา ‪ปกป้องแบบนั้นไม่ได้
‪ไม่ได้ปกป้องนะครับ ‪รูปการมันถูกบิดเบือนต่างหาก
‪โดนจับข้อหาปลอมแปลงวีซ่า
‪แล้วก็มาใช้กฎหมาย ‪เหยียดชนชาติเก่าๆ นั่นฟ้องร้อง
‪คงทนไม่ได้ที่เห็นคนญี่ปุ่น ‪ทำอะไรตามอำเภอใจที่ฮาวายแหละมั้ง
‪เรื่องนั้น...
‪- นี่เชือดไก่ให้ลิงดูชัดๆ เลยนะครับ ‪- ช่วยไม่ได้นี่หว่า
‪ก็ทำงานให้คนเขาดูถูกอยู่แล้วนี่
‪เอ๊ะ
‪ผู้กำกับหนังโป๊จะเป็นตายร้ายดียังไง ‪ไม่มีใครบนโลกนี้เขาสนใจหรอก
‪ทุกคน รวมตัว
‪- ครับ ‪- ครับ
‪ถึงตาพวกเราออกโรงแล้ว ‪มาล่าข่าวกันดีกว่า
‪ได้โอกาสเขียนข่าวฝากไว้ ‪บนหน้าประวัติศาสตร์แล้ว ตั้งใจหน่อย
‪คัต
‪นายน่ะไม่ต้องออกกล้องเยอะเลย
‪ไม่มีใครเขาอยากเห็นนักแสดงชายหรอก
‪ครับ ขอโทษครับ
‪- หันหน้านักแสดงหญิงมาทางนี้ เร็ว ‪- ครับ
‪เอาล่ะ เริ่ม
‪ไอ้เบื๊อกเอ๊ย ‪นายบังหน้าหล่อนหมดแล้ว
‪ขอโทษครับ
‪ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลย ฉากต่อไป
‪- ฉากต่อไป ‪- ครับ
‪- รีบไปเตรียมตัวเข้าสิวะ ‪- ครับ
‪- เตรียมถ่ายฉากต่อไปได้แล้ว ‪- ครับ
‪อย่ามัวแต่แต่งหน้าอยู่สิ
‪ขอโทษค่ะ แต่ฉันอยากหาภาพลักษณ์ ‪ที่เหมาะกับเด็กคนนี้น่ะค่ะ
‪แต่งให้เข้มๆ ไปเลย เร่งมือเข้า
‪ขอโทษค่ะ
‪ไอ้พวกไม่ได้เรื่องได้ราว
‪ครับ ขอโทษครับ
‪ฉากต่อไปเร็ว ต่อไป
‪มิตะมุระ โคสุเกะ
‪ครับ
‪ถ้าเป็นความรู้เรื่องอนิเมะ ‪ผมไม่แพ้ใครครับ
‪ผมออกไอเดียเพิ่มยอดขาย ‪ให้สินค้าที่เป็นตัวละครได้นะครับ
‪- ไอเดียที่ว่าคือแบบนี้เหรอ ‪- ครับ
‪คนเย็นชาอาจจะดูเซ็กซี่
‪ส่วนคนที่ดูมุ่งมั่น ก็อาจไม่เรียบร้อย
‪คนที่ชอบดูอนิเมะเขาชอบนะครับ
‪แฟนๆ เขาอยากเห็นความต่างครับ
‪นายนี่ความคิดน่าสะอิดสะเอียนจริงๆ
‪ไปอยู่วงการหนังโป๊ดีกว่ามั้งเนี่ย
‪เฮ้ย
‪พวกนายนี่ใช้ไม่ได้เลย
‪ขอโทษครับที่ทำอะไรไม่ได้เรื่อง
‪เฮ้ย นายน่ะ
‪หาเงินไม่ได้สักเยนเดียว
‪ตั้งใจทำจริงๆ หรือเปล่าวะ
‪- นายก็ด้วย เฮ้ย ‪- ครับ
‪ดูถูกฉันหรือไง
‪ก็ช่วยไม่ได้นี่หว่า
‪สถานการณ์แบบนี้ใครจะไปตั้งรับทัน
‪ทำไมพูดพล่อยๆ แบบนี้ล่ะ ‪เราต้องการเงินด่วนเลยนะ
‪ผมรู้ครับ ผมจะลองคิดหาทางดูครับ
‪ผู้กำกับอุตส่าห์แบกรับโทษ ‪แทนพวกเราแท้ๆ
‪ขอโทษนะคะ
‪ไปต่อรองคำรับสารภาพ ‪ให้สำเร็จกันดีกว่า
‪ขอแค่จ่ายเงิน ‪ทางนั้นก็ปล่อยตัวคุณมุรานิชิแล้ว
‪นั่นสิ เพื่อลุงนะเว้ย
‪เฮ้ย พวกนายน่ะ
‪หาเงินประกันตัวร้อยล้าน ‪มาให้ได้ภายในเดือนหน้านะ
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪- รีบไปสิ ‪- ครับ
‪ไปสิวะ
‪- นี่ ‪- อะไร
‪คุยกันหน่อยได้ไหม
‪ตายล่ะ โดนเห็นเข้าแล้ว
‪ความจริงมันเป็นยังไงกันแน่
‪หาไม่ทันหรอก
‪ตั้งร้อยล้านเลยนะ
‪นั่นสินะ
‪ถึงได้บอกไง ‪ว่าไม่เห็นด้วยเรื่องไปฮาวายน่ะ
‪เลิกบ่นแล้วมาช่วยกันคิดเถอะน่า
‪มีทางอื่นอีกไหม
‪คราวนี้...
‪ไปขอร้องอิเคะซาวะดูไหม
‪นายบ้าหรือไง
‪- จะทำอย่างนั้นได้ยังไง ลุงไม่เออออด้วยหรอก ‪- เราจนตรอกแล้วไง
‪ก็ใช่นั่นแหละ
‪เราจะขายผลงานคุโรกิ
‪แล้วจะขายทางไหนล่ะ
‪ฉันจะลองคุยกับคุณวาดะจากร้านเมลเฮน
‪ร้านนั้นกำลังขยายสาขาเพิ่ม ‪เติบโตไวมาก
‪ถ้าขอให้เขาช่วยวางขายดูได้...
‪แต่แม่นังเด็กนั่นร้องเรียนมานี่
‪ว่าแต่นักแสดงไร้ชื่อแบบนี้ ‪จะขายได้เหรอ
‪เรื่องนั้นใครจะไปรู้
‪แต่ว่า...
‪มันก็น่าเดิมพันนะ
‪ไม่สนว่ะ ฉันไม่อยากเอาชีวิต ‪ไปฝากไว้กับยัยเด็กนั่น
‪แล้วจะหาเงินยังไง
‪ร่วมมือกับคุณฟุรุยะ ‪แล้วก็ปล่อยขายใต้ดิน
‪อย่าพูดบ้าๆ สิ ‪เกิดโดนจับขึ้นมา เราจบเห่เลยนะ
‪ไม่เป็นไร
‪อิเคะซาวะยังไม่โดนหางเลขน่ะ
‪อิเคะซาวะขายงานใต้ดินเหรอ
‪ใช่ คุณฟุรุยะเป็นคนคุม
‪ที่พวกนั้นมันตั้งสมาคมขึ้นมา
‪เพื่อบังหน้าให้คน ‪คิดว่าพวกมันบริสุทธิ์
‪ไม่ได้ๆ ยากูซ่าเชื่อถือไม่ได้
‪แต่มันเป็นไปได้มากที่สุดแล้ว
‪ความเสี่ยงมันสูงเกินไป
‪ความเป็นความตายของลุง ‪ขึ้นอยู่กับเรื่องนี้นะโว้ย
‪โธ่ อะไรกันวะเนี่ย
‪พูดกับนายไปก็เหมือนพายเรือในอ่าง
‪ต่างคนต่างหาเงิน ‪ด้วยวิธีของตัวเองดีกว่า
‪วันนี้เธอมาหาฉันถึงที่ ‪ขอฉันดีใจหน่อยได้ไหมเนี่ย
‪หนังผู้ใหญ่มันทางของเธอจริงๆ
‪เธอก็เชื่ออย่างนั้นใช่ไหมล่ะ
‪ก็น่าจะเป็นอย่างนั้นค่ะ
‪งั้นก็คุยกันง่ายหน่อย
‪มาเซ็นสัญญากับค่ายฉันเถอะ
‪ค่าเซ็นสัญญา 20 ล้านเยน
‪เพียงเท่านั้น
‪คุณแม่เธอก็คงจะสบายใจ
‪แล้วยังช่วยคนที่เธออยากช่วยได้อีกนะ
‪แต่ว่า...
‪มีอยู่เรื่องหนึ่ง ‪ไม่ใช่เงื่อนไขอะไรหรอกนะ
‪เธอโกนขนตรงนี้เถอะ
‪นะ
‪ฉันโกนไม่ได้ค่ะ
‪นี่เป็นตัวตนของฉันค่ะ
‪มันไม่เข้ากับศิลปะของฉันน่ะสิ
‪โกนๆ ไปเถอะน่า
‪นี่น่ะ...
‪เป็นวิธีที่จะทำให้ทุกคนมีความสุขได้นะ
‪ไอ้เวรตะไลนี่...
‪มีแต่ดาวเต็มไปหมดเลย ไม่เป็นไรหรอก
‪แต่แบบว่า...
‪หน้าเธอก็ดูบ้านๆ เนอะ
‪- ดูบ้านๆ ‪- ก็ไม่ได้ดูแย่อะไรนะ
‪- เนอะ ฉันก็คิดเหมือนกัน ‪- เท่มากเลยล่ะ
‪ขอตัวเดี๋ยวนะ
‪ไอ้หน้าโง่นี่
‪แกต่างหากล่ะที่หน้าโง่
‪ปัง
‪คุณนาโอโกะเหรอ
‪อะไรของแกวะ ไอ้หน้าโง่
‪เหรอ ทุกคนหาเงินกันอยู่เหรอ
‪เลยต้องใส่สูทสินะ
‪ใช่ครับ ลำบากมากเลย
‪พวกนายไม่ได้อยู่สงบๆ กันเลยสิเนี่ย
‪นั่นสิครับ
‪คุณนาโอโกะทำงานปกติแล้วเหรอครับ
‪ใช่ งานธุรการน่ะ
‪เป็นสาวออฟฟิศก็ดีเหมือนกันนะ
‪งานมันก็น่าเบื่อหน่อยแหละ
‪แต่พวกเขาก็เปิดใจ ‪ยอมรับอดีตสาวแยงกี้อย่างฉันนะ
‪นี่
‪ฉันเป็นสาวออฟฟิศมันแปลกหรือไง
‪เปล่าครับ ไม่เลย เหมาะมากเลยครับ
‪ใช่ไหมล่ะ
‪แปลกใจเหมือนกัน ‪ที่ความไม่แตกเรื่องเล่นหนังผู้ใหญ่
‪คุณนาโอโกะน่ะมีชีวิตชีวา ‪สวยมากเลยล่ะครับ
‪หา พูดอะไรเน่าๆ ของนายเนี่ย
‪เปล่าครับ ขอโทษครับ
‪ขอโทษทีนะ ฉันต้องกลับไปทำงานแล้วล่ะ
‪- ขอบคุณนะครับที่นั่งคุยเป็นเพื่อน ‪- ไม่หรอก
‪งั้นก็ฝากทักทายทุกคนด้วยนะ
‪ครับ
‪คือว่า...
‪คราวหน้าเราไปดื่มกันไหมครับ
‪รับทราบ งั้นไว้เจอกันนะ
‪บ๊ายบาย
‪อ้าว...
‪อยู่นี่เอง มัวทำอะไรอยู่น่ะ
‪รีบไปทำงานที่ต่อไปได้แล้ว
‪นี่มันไม่ใช่เวลานะครับ
‪อะไรเนี่ย ยอมแพ้แล้วเหรอ
‪ไม่ไหวเลย ทำแบบนั้น ‪แล้วจะหาเงินมาจากไหน
‪อย่ายอมแพ้สิ สู้เขาโลด
‪มา "สู้เขาโลด" อะไรล่ะครับ
‪มีอะไรงั้นเหรอ
‪เทปต้นฉบับหายไปแล้วครับ
‪เอ๊ะ
‪- จริงเหรอเนี่ย ‪- เอ๊ะ โกหกน่า
‪ขอร้องล่ะครับ ‪ช่วยพวกเราด้วยเถอะครับ
‪อันที่จริงนะ มีจดหมายนี่ส่งมา...
‪จากทางสมาคมน่ะ
‪(ประกาศ เรื่องการแจ้งเตือน ‪ผู้จัดจำหน่ายวิดีโอ)
‪นี่มัน...
‪พวกนั้นส่งมากดดันเหรอครับ
‪ถ้าขายหนังของพวกนาย...
‪ก็จะขายหรือให้เช่า ‪หนังของโพไซดอนไม่ได้เลย
‪แต่คุณวาดะ
‪ไม่ชอบพวกกฎข้อบังคับ ‪อะไรแบบนี้ใช่ไหมครับ
‪ฉันมีพนักงาน ‪ที่เป็นเหมือนครอบครัวเพิ่มมากขึ้น
‪เจ้าพวกนั้นก็ฝากชีวิตไว้กับฉัน
‪ฉันเสียช่องทางค้าขายที่มีส่วนแบ่ง ‪80 เปอร์เซ็นต์ของวงการไปไม่ได้หรอก
‪เป็นนักธุรกิจก็ต้องเข้าใจใช่ไหม
‪ครับ
‪ถ้าเข้าใจแล้ว
‪ก็เอาหนังที่ทำให้ฉันสนใจมาสิ
‪จากนั้นค่อยว่ากัน
‪ทราบแล้วครับ
‪ไว้ผมจะมาใหม่ครับ
‪เตรียมตัวเตรียมใจมาแล้วสินะ
‪ครับ
‪ฝากด้วย
‪(ข่มขืนซะเลย ยึดรถบัส ‪มุ่งสู่โคชิเอ็ง ม้วนต้นฉบับ)
‪มาตัดสินใจเอาป่านนี้ ‪ตลาดวายไปแล้วมั้ง
‪ยังครับ ตลาดยังไม่วายหรอกครับ
‪- นี่ครับ ‪- ขอโทษทีนะ
‪นายไปก่อนเลย
‪เข้าใจแล้วครับ
‪- คุณฟุรุยะครับ ‪- หา
‪ขอร้องล่ะครับ ช่วยพวกเราด้วย
‪นี่
‪มาด้วยกันหน่อย
‪วางไว้นี่นะ
‪ต้องรบกวนตลอดเลย ขอบคุณมากนะครับ
‪สวัสดีครับ
‪คุณคาวาดะ
‪สะดวกหรือเปล่าคะ
‪อือ สะดวกสิ
‪เชิญเลย
‪เป็นยังไงบ้าง ‪เรื่องเตรียมตัวไปเรียนต่อน่ะ
‪ก่อนที่ผู้กำกับมุรานิชิจะถูกจับ
‪ฉันคุยโทรศัพท์กับเขาอยู่ค่ะ
‪ฉันบอกว่าอยากปรึกษาเขา
‪ผู้กำกับเขา...
‪บอกว่าอยากให้ฉันดูผลงานชิ้นเอก ‪หลังตัดต่อเสร็จน่ะค่ะ
‪น้ำเสียงเขาดีใจมากเลยค่ะ
‪แล้ว...
‪อยากปรึกษาอะไรล่ะ
‪ปรึกษาว่าจะเป็นนักแสดงต่อไปดีไหม
‪เพราะมีคนชื่ออิเคะซาวะชวนไปน่ะค่ะ
‪อ๋อ
‪โพไซดอนเหรอ
‪- จะไปถ่ายหนังกับเขาเหรอ ‪- เปล่าค่ะ
‪ฉันว่าฉันคงเข้ากับเขาไม่ได้
‪แบบนั้นดีกว่า ‪เธอคงไม่ชอบอยู่กับเขาหรอก
‪คุณคาวาดะคะ
‪หือ
‪จะปล่อยให้ผู้กำกับอยู่อย่างนั้น ‪ไปตลอดชีวิตเหรอคะ
‪จะช่วยผู้กำกับน่ะ ต้องใช้เงินเยอะมาก
‪- เท่าไรถึงจะพอล่ะ ‪- มหาศาลเลยล่ะ
‪ฉันคนเดียวไม่มีปัญญาหรอก
‪ขายผลงานของฉันไม่ได้เหรอคะ
‪ขายได้เท่าไรก็เอาไปโปะไม่ได้เหรอคะ
‪ฉันทนดูเฉยๆ ไม่ได้หรอกค่ะ
‪มีหลายเรื่อง ‪ที่ต้องจัดการให้ได้ก่อนน่ะสิ
‪ถ้าเรื่องแม่ เดี๋ยวฉันจะลองคุยดูค่ะ
‪ฉันเตรียมใจไว้แล้วค่ะ
‪ขอบใจนะ
‪แต่ว่า...
‪ถ้าจะขาย
‪ก็ต้องให้มั่นใจว่ามันจะฮิตติดตลาด
‪แต่ตอนนี้เรายังรับประกันไม่ได้
‪งั้นฉันจะออกไปประชาสัมพันธ์ ‪ด้วยตัวเองค่ะ
‪- ไปเองเลยเหรอ ‪- ค่ะ
‪- ต้องเอาชีวิตครอบครัวไปพัวพันนะ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪เรื่องนั้นน่ะ...
‪ถ้าดาราหนังเอวี ‪ไปประชาสัมพันธ์เองคงเป็นที่สนใจแน่
‪แต่ว่า...
‪สายตาคนทั้งโลกจะมองยังไงล่ะ
‪ถ้าทำงานกับผู้กำกับมุรานิชิล่ะก็...
‪ต่อให้เป็นนักแสดงเอวี ‪ก็สามารถเปลี่ยนภาพลักษณ์ได้ค่ะ
‪- รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรอยู่ ‪- รู้สิคะ
‪เลิกพูดเรื่องบ้าๆ แล้วมาทานข้าวเถอะ
‪ฟังหนูนะคะ หนูรักเขา ‪ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งเข้าแล้วล่ะค่ะ
‪หนูน่ะยังไม่เข้าใจความรักหรอก
‪แล้วต้องเป็นชู้เหรอคะถึงจะเข้าใจ
‪ต้องมีลูกกับคนมีเมียแล้วเหรอ ‪ถึงจะเรียกว่าความรักน่ะ
‪เป็นเด็กเป็นเล็กอย่ามาทำเป็นพูดดี
‪ทำอะไรน่ะ
‪ก่อนเธอจะเกิดน่ะ
‪เขาคนนั้นรักฉันมาก
‪แต่พอเธอเกิดมา เขาก็ตีตัวออกห่างฉันไป
‪แม่เกลียดหนูมาตลอดเลยเหรอ
‪ถึงได้คอยตีกรอบหนูมาตลอด
‪ฉันหวังไว้ว่าสักวัน
‪เราสามคนอาจได้กลับมา ‪อยู่กันพร้อมหน้า
‪ถ้าเธอยังอยู่ เขากับฉันก็ยังไปต่อได้
‪แม่รู้ตัวไหมคะว่า ‪ที่เพิ่งพูดออกมามันแย่แค่ไหน
‪ความเป็นผู้หญิงน่ะ...
‪มันสำคัญกว่าการเป็นแม่ลูกกันสินะคะ
‪ทั้งที่หนูอยากกินข้าวฝีมือแม่อีกแท้ๆ
‪ลาก่อนค่ะแม่
‪เธอน่ะๆ
‪- ไปเล่นกันนะ ไปเล่นกันเถอะ ‪- ไม่เป็นไร ไม่เอา
‪ไม่เป็นไร
‪ปล่อยสักทีเถอะน่า
‪ปัดโธ่
‪- วันนี้มีกี่คนล่ะ ‪- ครับ
‪ประมาณสามคนครับ
‪- เสร็จหรือยัง ‪- เสร็จแล้วครับ
‪เฮ้ย มันเรื่องอะไรกัน
‪เข้าไปเดี๋ยวก็รู้เอง
‪- ฟูจิวาระ ‪- ครับ
‪ไปลองยัยนั่นหน่อยซิ
‪ครับ รับทราบครับลูกพี่
‪เฮ้ย
‪นี่ไง อยากได้ล่ะสิ
‪ขอหน่อยค่ะ ขอหน่อย
‪ฉันด้วย ขอฉันด้วยสิ
‪ขอร้องล่ะ ขอร้อง
‪ขอฉันเถอะ
‪อยากได้จัง ขอเถอะนะ
‪- คือ... ‪- ขอฉันด้วย
‪นี่มันอะไรครับ
‪พวกผู้หญิงที่เคยมีประวัติ ‪ออกนอกลู่นอกทางน่ะ
‪เลยวางยาแล้วก็จับมาเลี้ยงไว้ที่นี่
‪ขอด้วย ขอฉันด้วย
‪สั่งสอนเสร็จแล้วจะเอาไปปล่อยตลาดมืด
‪ขอฉันเถอะ
‪ฉันซื้อที่นี่ไว้ก็เพื่อการนี้ไงล่ะ
‪ขอด้วยสิ ขอฉันด้วย
‪เคยเล่าให้ฟังแล้วนี่
‪ว่าคาบูกิโจมีที่ที่น่ากลัวอยู่
‪เดี๋ยวฉันจะเป็นคนสั่งสอนเอง
‪เป็นไง ฟูจิวาระ
‪ผมว่าดีเลยครับ
‪งั้นเหรอ
‪งั้นก็ดีไป
‪จะได้มีความทรงจำดีๆ ก่อนไป
‪แกกวาดไปเกลี้ยงเลยใช่ไหม
‪ใช่ครับ
‪ฟูจิวาระ
‪ขอโทษสิ
‪ขอโทษครับ
‪โทชิ
‪ไปคว้านเครื่องในมันทิ้งที
‪ไม่งั้นเดี๋ยวศพมันจะลอยอืดในทะเล
‪ลูกน้องที่ฉันเคยรักและเอ็นดู
‪ต้องให้มันตายช้าๆ อยู่ก้นทะเล
‪ฝากด้วยล่ะ
‪ฉันเชื่อว่านายจะไม่หักหลังฉันนะ
‪เฮ้ย ไอ้วิตถาร
‪- ไปเฝ้าไว้ ‪- หยุดนะ หยุด
‪ไม่ๆ
‪ไม่ ไม่เอา
‪นี่ผลงานเดบิวต์งั้นเหรอ
‪ใช่ค่ะ
‪เธอเป็นนักแสดงหน้าใหม่จริงเหรอเนี่ย
‪ค่ะ
‪เป็นนักศึกษาเอกศิลปะ คณะศึกษาศาสตร์
‪มหาวิทยาลัยนานาชาติ ‪โยโกฮาม่าปีสามค่ะ
‪- ไอ้หมอนั่นเหลือเชื่อเลยเนอะ ‪- ครับ
‪ผู้กำกับมุรานิชิ ‪เป็นคนชี้ทางสว่างให้ฉันน่ะค่ะ
‪ผลงานชิ้นนี้ทำให้ฉันได้เป็นอิสระ ‪แล้วก็มามุ่งมั่นเรื่องจิ๋มๆ น่ะค่ะ
‪นี่
‪แม่สาวนี่ยังไงกันเนี่ย
‪นางฟ้าของพวกผมเลยล่ะครับ
‪แต่เรื่องนั้นน่ะครับ คุณวาดะ
‪คุณบอกว่าคุณค้านโพไซดอนไม่ได้นี่นา
‪จะเสร็จแล้ว
‪ไอ้เวรนี่
‪เสียงหอยสังข์ครับ
‪จะเสร็จแล้ว
‪จะเสร็จแล้ว จะเสร็จแล้ว
‪พอจะสนใจบ้างไหมครับ
‪จะเสร็จแล้ว จะเสร็จแล้ว
‪สนสุดๆ เลยล่ะ
‪จะเสร็จแล้ว
‪- "ชอบเอสเอ็มจัง" งั้นเหรอ ‪- ครับ
‪เมลเฮนทุกสาขา ทั้งเซ็นได นาโกย่า ‪โอซาก้า ฟุกุโอกะเลยนะครับ
‪- ครับ ‪- ครับ
‪คุณคาวาดะก็มาช่วยกันหน่อยสิครับ
‪ได้ ขอโทษที
‪เอาล่ะ
‪ขอให้ไปได้สวยทีเถอะ
‪(แซฟไฟร์วีดิทัศน์)
‪จัดจำหน่ายที่เดียวที่เมลเฮน ‪ฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะครับ
‪ฝากด้วยนะครับ
‪ผลงานของคุโรกิ คาโอรุ ‪"ชอบเอสเอ็มจัง" ครับ
‪จัดจำหน่ายที่เมลเฮนเจ้าเดียว ‪ฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะครับ
‪- ผลงานนี้ตั้งใจทำมากเลยนะครับ ‪- รอดูได้นะคะ
‪- เชิญค่ะ ‪- พี่ชายๆ เดี๋ยวสิ
‪ขอบคุณมากครับ
‪- หมื่นเยนค่ะ ‪- หนึ่งม้วนนะครับ
‪- นี่ครับ ‪- ขอบคุณครับ
‪ค่ะ ขอบคุณค่ะ
‪- ขอสองม้วนครับ ‪- สองม้วนนะคะ รับทราบค่ะ
‪ราคา 14,800 เยนค่ะ
‪- ครับ ขอบคุณครับ ‪- ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
‪- เงินทอน 200 เยนค่ะ ‪- ไม่ต้องดันกันนะครับ
‪หนังเรื่องนี้น่ะ เดี๋ยวก็เป็นตำนาน ‪ระดับเทพแล้ว สนใจไหม
‪มันสุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอครับ
‪คิดซะว่าโดนหลอกขาย ‪แล้วก็ดูๆ ไปแล้วกัน
‪งั้นผมเอา
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪- สุดยอด ‪- สุดยอดไปเลยเนอะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- นี่ค่ะ
‪- ขอลายเซ็นด้วยครับ ‪- ค่ะ
‪ยินดีต้อนรับค่ะ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- ขอด้วยนะครับ ‪- ได้ค่ะ
‪(นิตยสารเดอะเบสต์)
‪คุณวาดะครับ
‪ใบแจ้งมาถึงแล้วสินะครับ
‪อ๋อ ไอ้ใบขู่นั่นเหรอครับ
‪ถ้าไอ้นั่นล่ะก็มาตั้งหลายใบแล้วครับ
‪ทำไมขายสินค้า ‪ที่ไม่ผ่านกองประเมินล่ะครับ
‪ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรเลย
‪ผมก็ไม่วางสินค้าของโพไซดอน ‪ตามที่ใบมันเขียนมาแล้วไง
‪แต่ก็ค้าได้ขายคล่องเลยล่ะ
‪คุณน่ะ...
‪กำลังสร้างความปั่นป่วนในวงการวิดีโอนะครับ
‪แบบนี้ดีแล้วเหรอ
‪ใช้มุกเดิมมาขู่อีกแล้วเหรอครับ
‪ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วนะ
‪ฝากไปบอกลูกพี่พวกคุณด้วยล่ะ
‪ว่า "เหนื่อยมามากแล้วนะครับ"
‪เกือบลืม เอาทิชชูไปสิ
‪ถ้ามีเวลาอีกสักหน่อยล่ะก็นะ...
‪(เงินฝากออมทรัพย์ ‪ยอดเงิน 54,297,251 เยน)
‪ยังขาดอยู่นี่
‪จะทำยังไงล่ะ
‪นี่ไปขอให้คุณวาดะ ‪เขาจ่ายล่วงหน้ามาก่อนเลยนะ
‪ให้ไปขออีกก็คง...
‪ก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ
‪เอ๊ะ
‪มีอยู่ 50 ล้าน
‪เอามารวมกันก็พอดี
‪นี่นาย...
‪ไปเอามาจากไหน
‪ไม่ต้องสนหรอกน่า ไม่ใช่เวลามางงนะ
‪เฮ้ย
‪แกรอดแล้วนะ โชคดีฉิบหาย
‪คุณมุรานิชิครับ
‪จากวันนี้ไป คุณเป็นอิสระแล้วนะครับ
‪เงินจำนวนแปดแสนดอลลาร์ ‪ถูกชำระเรียบร้อยแล้วครับ
‪ต่อรองคำรับสารภาพเสร็จสิ้นแล้วครับ
‪ใครจ่ายน่ะ
‪เพื่อนในบริษัทคุณครับ
‪(ผู้โดยสารขาเข้า)
‪ผู้กำกับคะ
‪ทุกคน...
‪ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะ
‪ผู้กำกับครับ
‪นึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกซะแล้ว
‪ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะคะ
‪กลับมาแล้ว
‪ทุกคนเปลี่ยนไปเยอะเลย
‪พวกเราอยากกอดเขานะ แต่ก่อนอื่น...
‪ผู้กำกับคะ
‪คุณคุโรกิ รู้สึกยังไงครับ ‪ที่ได้เจอคุณมุรานิชิอีก
‪ไม่ได้เจอกันสองปีแล้วใช่ไหมคะ
‪พูดอะไรหน่อยครับ คุณมุรานิชิ
‪อย่าแย่งกันสิครับ
‪มันอันตรายนะ
‪ทุกท่านคะ เชิญทางด้านโน้นดีกว่านะคะ
‪พวกคุณไม่ได้เจอกันนาน ‪รู้สึกยังไงบ้างคะ
‪พูดอะไรหน่อยค่ะ รู้สึกยังไงบ้างคะ
‪ค่ะ
‪โหวกเหวกอะไรกันเนี่ย
‪ไว้จะอธิบายให้ฟังครับ
‪ถึงจะโด่พร้อมกันหมด ‪แต่ฉันก็มีจิ๋มเดียวนะคะ
‪คุณมุรานิชิครับ
‪จากนี้ไปคงเหนื่อยกันหน่อยนะครับ
‪คำบรรยายโดย มนัสวี อิสรธำรง